İtalyan rönenans döneminin en iyi heykeltraşlarından biriydi, Michelangelo.
Yoksul bir ailenin çocuğuydu ve zorluklarla büyüdü.
Ressam ve heykeltraş oldu.
1501 tarihinde başladığı Davut heykelini 3 yılda tamamladı.
Muhteşem bir yontuydu.
Rönesans heykel sanatının en iyi örneklerinden biriydi.
Michelangelo heykeli sergilediğinde Floransa papazı, Davut’un burnunun büyük olduğunu söylemiş ve küçültmesini istemişti.
Michelangelo “tamam” dedi, eline bir avuç mermer tozu alarak, çekiçle merdivene çıktı.
Aşagıda papaz bakıyordu.
Michelangelo, çekiçle vurur gibi yapıyor, elindeki tozdan az az yere atıyordu.
Bir süre sonra papaza sordu.
“Şimdi nasıl oldu?”
Papaz “tamam” dedi.
Michelangelo elindeki tüm mermer tozunu papazın üstüne boşaltıp, merdivenden indi.
Davut’un burnu aynıydı.
En küçük bir değişiklik yoktu.
*. *. *
Yıl 1534’tü.
Michelango, Papanın Vatikan’daki resmi ikametgahı Sistina Şapeli’nin tavanını ve duvarlarını boyayacaktı.
Yedi yıl uğraştı.
Dini modiflerle şapeli renklerdirdi.
Ancak bir sorun vardı.
Özellikle kıyamet günü tablosu çok müstehcendi.
Papa IV. Paulus karşı çıktı.
Dini bir mekanda çıplak figürler olamazdı!
İnsanlar bu çıplaklara bakarak ibadet edemezdi!
Michelango’ya resmi düzeltmesini, çıplak figürleri giyindirmesini istedi.
Michelango, Papa’ya tarihe geçen cevabı verdi.
“Bu küçük bir mesele ve kolaylıkla uygun hale getirilebilir. Papaya söyleyin, önce kendisi yaşadığımız bu dünyayı uygun ve yaşanılır bir hale getirsin, sonra bu tablo da aynı uygunluğa girecektir.”
*. *. *
Sanatçı duruşu bu işte.
Baskıya, zorlamaya boğun eğmeyen bir direniş.
Keşke her sanatçıya örnek olsa.
Michelango, 454 yıl önce 1564’te, 89 yaşında öldü. Floransa’da Santa Croce Kilisesi’nde, Dante Anıtı’nın yanına gömüldü.
İtalya’nın çeşitli yerlerinde sergilenen eserleri hayranlıkla izleniyor.
